środa, 16 września 2015

Oj bardzo rzadko tu zaglądam nawet mój mąż ostatnio się spytał czy mam jeszcze bloga . Mam ale jakoś serca mi do niego brak.  Pisanie ostatnio  nie jest moją domeną . Na brak czasu za bardzo nie narzekam ale też nie mam go pod dostatkiem a jak się coś lubi robić to zawsze się czas na to znajdzie. A mi jakoś nie po drodze. Ostatnio próbuję swoich sił w dekupażu i temu poświęcam czas. Zrobiłam serwetnik i dwa serduszka . Muszę je sfotografować ( tylko nie wiem jak zgrać zdjęcia z telefonu na komputer ) i wtedy je  pokażę . Skończyłam dwa hafty w między czasie, które czekają na oprawę . Jeden jest dla córki a drugi dla znajomej mojej córki  ,starszej pani , której dużo mój zięć i córka  zawdzięczają.  Myślę już o ozdobach na choinkę ,które muszę zrobić na szydełku. Mam parę z zeszłego roku ale żeby ozdobić całą choinkę jeszcze mi trochę ( delikatnie mówiąc ) brakuje. Także każdą wolną chwilę spędzam na rękodziele lub czytaniu książek . Pogoda nas rozpieszcza i niech to robi jak najdłużej bo ja nie lubię zimna wrrrrrrrrr Pozdrawiam

piątek, 7 sierpnia 2015

Co tu napisać? Upał, upał i jeszcze raz upał.  Ale niech tam już sobie jest bo jeszcze trochę a będziemy tęsknić za ciepłem. W domu faktycznie nie daje się za bardzo żyć ale w pracy spoko- klima działa więc pracuje się ok. W zeszły weekend wybraliśmy się z mężem w Góry Opawskie . Od nas blisko ze 110km w naszym województwie . Zarezerwowałam dwa noclegi. W sobotę zdobyliśmy szczyt Biskupią Kopę 890 m.n.p.m a w niedzielę udaliśmy się do Czech - zwiedziliśmy Jeskyne na Pomezi ( Jaskinie na Pograniczu) i wjechaliśmy wyciągiem na szczyt Cernava bo na dalszą trasę zabrakło nam kasy a mógł być Serak. Ja osobiście nie znoszę wyciągów ale cóż "trzeba" było się przemóc. Byliśmy w tym rejonie pierwszy raz mimo, że od nas jest bardzo blisko i pojechaliśmy na mały rekonesans zobaczyć co i jak . Warto się udać nie tylko na weekend ale i na dłużej i mam nadzieję ,że jeszcze kiedyś się tam wybierzemy .

poniedziałek, 20 lipca 2015

Widzę że zastój na blogach. Też jakoś nie chce mi się pisać. Więc w telegraficznym skrócie co u mnie . Wczoraj skończyłam 45 lat . Już od przyszłego roku będzie coraz bliżej 50 niż dalej ale  cóż tak to już jest , że człowiek coraz starszy się robi. Grunt żeby zdrowie dopisywało . Córka wyjechała dobre trzy tygodnie temu już nawet straciłam rachubę . Pracuję -  na urlop na razie się nie wybieram , jak już to z końcem października . Może pojedziemy do córki albo gdzieś się wybierzemy zobaczymy na razie nic nie planuję .  W tym roku szefowa rozporządza urlopem więc muszę się podporządkować.  W zeszłym roku urlop był brany pode mnie . Dzisiaj i w sobotę miałam wolne więc nie jest źle oddech można złapać  i takie pojedyncze dni jeszcze się trafią do października . Trochę czytam , trochę haftuję i tak czas leci. Jak skończę xxx to się pochwalę ale to jeszcze trochę potrwa bo się nie spieszę . Jutro mają przywieź pierwszą turę węgla więc mąż będzie miał co robić. Lato w pełni a tu już o zimie trzeba myśleć ale takie życie . Pogoda nawet dopisuje . Wczoraj burza ominęła nas bokiem i chwała bo zapowiadało się nie ciekawie . Popadało , wyglądało ,że dosyć pada a tak na prawdę to dzisiaj sucho jakby deszczu wcale nie było. Upały dają się trochę we znaki ale ja osobiście wolę ciepło bo tak na prawdę tego ciepła jest u nas bardzo mało . Zawsze się łapię  na tym ,że lato tak szybko przeleciało  i znowu się jesień zbliża. Pozdrawiam

niedziela, 17 maja 2015

Wróciłam dzisiaj z urlopu. 10 dni przeleciało jak mgnienie . W tym roku urlop spędziliśmy u córki. Spędzaliśmy całe dnie z wnusią, co prawda dziadek był na pierwszym miejscu ale babcia też była ważna . Chodziliśmy na spacery ale byliśmy też na dwóch wycieczkach . Jedna była po okolicy a w drugą wybraliśmy się do miejscowości oddalonej o około 70 km . Miejscowość nazywa się Xanten i jest tam park archeologiczny ,który jest jednym z największych archeologicznych muzeów na otwartym powietrzu na świecie – zajmuje powierzchnię około 73 hektarów. Samo miasto jest też bardzo ładne , położone nad sztucznym jeziorem . Urzekło mnie,  uwielbiam wąskie uliczki , małe kamieniczki. Miasteczko dla mnie  bardzo urokliwe .Teraz musimy poczekać parę tygodni a wnusia przyjedzie do nas i to aż  na dwa tygodnie .  Będzie wesoło . Już nie mogę się doczekać .

piątek, 17 kwietnia 2015

 W pracy jako tako . Jakbym miała szanse na zmianę to na  pewno bym to zrobiła . Ale szanse są marne bo u mnie w mieście o pracę bardzo trudno. Więc na razie nie mam wyjścia . Z drugiej strony jak się pracuje w swoim zawodzie ponad 20 lat i nic innego się  nie robiło to jeszcze gorzej jest coś znaleźć bo tak na prawdę nic innego robić nie potrafię. Ja wiem ,że i misia idzie nauczyć tańczyć ale kto zatrudni osobę bez kwalifikacji i oczywiście bez znajomości? Wczoraj mój tato skończył 74 lata a dzisiaj byliśmy na kontroli u onkologa ,jak na razie wszystko dobrze ( odpukać w niemalowane )za następne pół roku do kontroli . Już odliczam czwartki .Zostały mi jeszcze dwa a na trzeci będziemy już u mojej córki. Jedziemy z mężem na 10 dni. W czerwcu córka ma przyjechać do nas a potem to nie wiem kiedy znowu się zobaczymy . Ale nie będę się martwić na zapas cieszę się , że jeszcze chwila a się spotkamy. Mała z końcem maja skończy już 3 latka. Czas biegnie jak zwariowany. Dopiero się urodziła  a po wakacjach  już będzie przedszkolakiem.  U mnie dzisiaj jeszcze ładna pogoda ,świeci słońce chociaż nie jest zbyt ciepło ale może być. Wszystko powoli zaczyna kwitnąć ,jest po prostu przepięknie i aż szkoda że ma się ochłodzić i będzie żal jak wszystko zmarznie . Jest to moja  ulubiona pora roku.

środa, 1 kwietnia 2015

Dopadła mnie grypa. Zwaliła z nóg w czwartek wieczorem a w sumie już od rana i trzymała do poniedziałku. Od wczoraj czuje poprawę ,oczywiście osłabiona jestem, kaszlę ale czuję się już dużo lepiej . Jestem na L4 i oczywiście mam w pracy problem . Szefowa zła , obrażona i nafukana . Po prostu raz na parę lat nie mam prawa być chora . Jak jestem robotem to jest wszystko ok ale jak zamieniam się w człowieka to już jest ble. Ostatni raz na zwolnieniu byłam chyba (bo już nawet nie pamiętam ) 4lata temu jak miałam zabieg na żylaki (pierwsze zwolnienie od ponad 15lat wtedy ) no i dopiero teraz. Wtedy była jazda bałam się nawet o parcę a teraz jest równie kiepsko . Nie wiem jak będzie we wtorek jak sobie pomyślę to aż mi się odechciewa i mam wszystkiego dosyć. Oczywiśccie wczoraj przez mój komputer pracowałam na komputerze w parcy bo koniec miesiąca ,sparwozdania . Tylko jak znalazła kogoś na zastępstwo GENIALNEGO to niech ten GENIUSZ za mnie robi a nie sto tysięcy telefonów i ton obrażony. Bo jak znalazła  człowieka to rozumiem nie wie , nie robił nigdy tego , ma prawo czegoś nie wiedzieć ... Dzisiaj jeszcze usłyszałam ,że nie póściłam kolejek na koniec tygodnia tylko kurna jak to miałam zrobić jak leżałam z 39 stopniami gorączki i tak naprawdę kolejki i wszystko miałam głęboko w d....
Myślę ,że już nie zajrzę na bloga  do świąt  - chociaż nigdy nic nie wiadomo ale tak na zapas wszystkim razem i każdemu z osobna życzę  WESOŁEGO ALLELUJA

wtorek, 10 marca 2015

Znowu mnie długo nie było .Pojawiam się i znikam ale tak jakoś ostatnio mi nie po drodze . U mnie bez zmian ( odpukać w niemalowane) ciągle tak samo czyli praca - dom ale wolę to niż jakieś zawirowania . Pogoda nas rozpieszcza i mogło by tak już zostać. Lubię marzec bo dla mnie to ( już nieraz pisałam) przedsionek wiosny a wiosnę lubię najbardziej . Daje pewność że idzie do ciepła a ja uwielbiam ciepło. Nie lubię zimy . Chociaż każda pora roku ma swój urok ale wiosna jest mi jakoś najbliższa . Wolny czas spędzam ostatnio na czytaniu lub próbując sobie przyswoić niemiecki . Mąż i w sumie rozsądek przekonali mnie ,że lepiej niemiecki niż angielski bo teoretycznie niemiecki bardziej może mi się przydać . Chociaż w życiu nigdy nic nie wiadomo . Więc próbuję ale łatwo nie jest . Ale też nikt nie mówił że łatwo będzie :) grunt ,żeby chęci były a z nimi to może być różnie . Bo jak są chęci  to i czas się znajdzie i ochota . Książek bibliotekarka dała mi całą masę aż ze śmiechem stwierdziłam ,że na emeryturze jeszcze nie jestem i skąd ja znajdę na nie czas .Mąż zaczął  przerabiać  komórkę na letnią kuchnię- strach pomyśleć ile roboty przed nim ale to była jego decyzja . Co prawda zamiar przeróbki był praktycznie od zarania ale zawsze odkładane na potem  i to potem nastało więc mam  następną rewolucję i oby nie trwała w nieskończoność .