sobota, 1 grudnia 2012

Dzisiaj w szkole dostałyśmy długo wyczekiwane ,wytęsknione tablety. Mają nam służyć  jako tzw. pomoc naukowa ,którą możemy na koniec roku szkolnego zwrócić  lub wykupić na własność za 150 zł.  Właśnie go rozgryzam ale chyba szybciej  zęby połamię. Chciałam dzisiejszą notkę napisać na nim ale wnerwił mnie i zrezygnowałam. Nie ma polskich liter ś,ą,ż,ź  itp.a przynajmniej ja nie umiem do nich dotrzeć . Nie mogę poprawić wyrazu bo nie umiem postawić kursora tam gdzie bym chciała . To dotykanie palcem też mnie denerwuje . Stukam , pukam a on jak się jemu podoba czyli przeciwnie niż to co ja bym chciała . I tak po paru godzinach wspólnego poznawania nie wywarł na mnie pozytywnego wrażenia .  Chyba że powoli da mi się ujarzmić ale na dzisiaj stracił wiele w moich oczach .

niedziela, 25 listopada 2012

Chcę dać znać że jestem , żyję i mam się ogólnie dobrze. Nie mam czasu  ale jakoś leci. W szkole towarzysko jest po prostu super. Dziewczyny równe babki  już zdążyłyśmy się zapoznać i polubić. Na przerwach jest śmiechu często co nie miara, już dawno tak się dobrze nie czułam. Nauka jest oczywiście i stres też bo z wiekiem jakoś człowiek bardziej wrażliwy i przejmujący.  Po takim weekendzie wracam zmęczona ale jakoś  odmłodzona jakby lat z jednej strony mi ubyło. A oprócz szkoły to  wnusia już w środę skończy 6 miesięcy. Jest po prostu wspaniała . Mała śmieszka . Uśmiechy posyła całym swoim bezzębnym, słodziutkim  uśmiechem . Zaczyna już siedzieć , pepla sobie po swojemu  po prostu zgłupiałam na jej punkcie . Widzę ją co prawda przez skaypa ale jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma . Zdjęcia jej znajdują się w całym domu. Jak rano otwieram  oczy i widzę tego cudnego buziaka to aż mi się wszystkiego chce. Chce mi się żyć . Dzieci nadają sens naszemu życiu i jak je nie kochać ?

niedziela, 4 listopada 2012

Jakoś tak ni jako . Nie lubię jesieni . Tęsknię za wnuczką i wymyślam co tu zrobić żeby ją zobaczyć. Już nawet wymyśliłam ale brak urlopu dało by się jeszcze jakoś ominąć ale z brakiem kasy już gorzej . U męża w pracy nie ciekawie, więc nie ma co się rozpędzać, jakby było jak do tej pory to nie było by problemu a tak jak jest teraz to jest kaszana . Pensja na raty i to takie że nie wiadomo w co najpierw te pieniądze włożyć . Jednym słowem doopa . Z mojej pensji niewiele zostaje po opłaceniu szkoły i kredytu więc chyba z moich planów nic nie będzie. Ale już nie będę marudzić bo przynudzam . A po za tym wszystko po staremu. Dzisiaj mam wolne od edukacji i zrobiłam sobie takie maluteńkie spa . Nałożyłam maseczkę przeciw zmarchom i bruzdom może podziała , pomalowałam sobie pazurki tak na malinowo a nie jak przez większość życia na kolor bez koloru czyli bezbarwno. Ogarnęłam się trochę i już mi ciut lepiej . Teraz zrobię sobie kawkę i przeleżę z książką  i TV do wieczora . Do następnego razu  Pa

środa, 17 października 2012

Nie mam czasu na nic- dosłownie. Nawet z córką rozmawiam coraz  rzadziej ,chociaż i ona nie ma czasu  Mała rośnie, jest po prostu cudowna . Szkoda że nie mam jej na co dzień albo trochę bliżej. Chociaż w teraźniejszym natłoku zajęć to może i lepiej . Mam  młyn praca ,dom ,nauka do późna. Materiału do przyswojenia multum tylko doba za krótka. Dzisiaj usiadłam na chwilę żeby dać znać że żyję . Wróciłam przed chwilą z pracy i muszę chwilę odsapnąć i zaraz się biorę za swoją edukację.W niedzielę mam sprawdzian. Oj za stara już jestem . Za ambicjonalnie podchodzę do tej mojej edukacji i kosztuje mnie to dużo nerwów . Pozdrawiam

poniedziałek, 8 października 2012

 Uleczka ogłosiła Końkurs i udało się. Wygrałam konika  Pierwszy raz coś udało mi się wygrać . Chyba uwierzę w moje szczęście i zacznę brać udział w konkursach :) Moja radość była przeogromna . Oczywiście  musiałam się pochwalić . Córka śmiała się ze mnie że cieszę się jak dziecko Nie dowierzałam jak zobaczyłam do kogo konik pocwałuje. I właśnie dzisiaj do mnie dotarł . Do konika Ula dodała" małe co nieco"  - herbatki , czekoladki, przepiękną świeczuszkę i kartkę  z pozdrowieniami . Teraz trochę zdjęć . Nie są najlepsze ale cóż fotograf ze mnie słaby i sprzęt też nie za dobry. Chociaż jak to mówią  na coś trzeba  zwalić braki swoich umiejętności . :)





poniedziałek, 1 października 2012

No i zaczęłam naukę . Już nawet zaliczyłam pierwszą kartkówkę zaraz na drugich zajęciach . Po prostu niezła jazda .Koszmar ,totalny stres .  Duża presja .Uważam że facet trochę przesadził (wykładowca) jest nas tam połowa pracująca w tym zawodzie , większa część starszych i trochę młodych osób więc  każda chyba wie po co się zapisała .  Same płacimy za swoją edukacje, papier jest nam potrzebny aby dalej pracować, to nasze być albo nie być , więc chyba nie trzeba nas traktować jak dzieci. Myślę że każda będzie się uczyć bez względu na kartkówki czy sprawdziany bo egzamin państwowy trzeba zdać i nie ma zmiłuj się  i nikt tego za nas nie zrobi. Więc po co takie traktowanie ? No ale jak się wróciło w tym wieku do szkoły trzeba zacisnąć zęby i pisać niezapowiedziane kartkówki. Ale jest to okropne uczucie . W szkole tak się chyba nie przejmowałam A tak po prawdzie  głupio w tym wieku było by przynosić słabe oceny.

wtorek, 25 września 2012

Ostatnio uczę się brać życie takie jakim jest. Nie zamartwiać się na zapas a tym bardziej nie przejmować się tym na co nie mam żadnego wpływu.  Odsuwam złe myśli najdalej od siebie .Wychodzi mi to z różnym skutkiem. Raz lepiej raz gorzej. Tego gorzej nie lubię bo wpadam wtedy często w panikę a panika jest najgorsza bo przestaję wtedy racjonalnie myśleć i  widzę wszystko w czarnych barwach a strach ogarnia mnie od stóp po czubek głowy. Wstrętne uczucie .Są sytuacje w naszym życiu na które tak na prawdę nie mamy najmniejszego wpływu . Możemy nie wiadomo co robić i tak się nic nie zmieni ,to tak jak walenie głową w  ścianę. I na dodatek bezsilność. Nie cierpię takich myśli i dlatego staram się z nimi walczyć . To co ma być to tak będzie a na zapas zamartwiać się szkoda życia.Jest za krótkie i staram  się teraz cieszyć tym co mam i to co daje mi kolejny dzień. Nie jest źle i jak to mówią zawsze mogło by być lepiej ale ja chcę tak jak jest. To mi starczy .Jest mi dobrze i niech tak zostanie. Wiem że nie da się uciec od problemów  ,przychodzą  znienacka ale nie chcę już o nich więcej myśleć z wyprzedzeniem . Ponadto są po to żeby je rozwiązywać a nie po to żeby  na nie czekać .